Breyting á ýmsum lögum vegna hækkunar lágmarksiðgjalds til lífeyrissjóðs og ákvæða um tilgreinda séreign

Markmiðið

Hvað breytist

Lög sem breytast

• 129/1997
• 111/2016
• 90/2003
• 100/2007
• 125/1999
• 1/1997

Lög um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, nr. 129/1997. Lög um stuðning til kaupa á fyrstu íbúð, nr. 111/2016. Lög um tekjuskatt, nr. 90/2003. Lög um almannatryggingar, nr. 100/2007. Lög um málefni aldraðra, nr. 125/1999. Lög um Lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins, nr. 1/1997.

Kostnaður fyrir ríkið

Áætlað er að lögfesting lágmarksmótframlags launagreiðanda í 11,5% muni minnka rekstrarafgang fyrirtækja sem hefur í för með sér 670 milljóna kr. lækkun á tekjum ríkissjóðs af tekjuskatti lögaðila á ársgrundvelli. Gert er ráð fyrir að hækkun mótframlagsins hækki gjaldstofn tryggingagjalds og að hún skili um 440 milljónum kr. á ári í ríkissjóð. Hærra tryggingagjald minnkar rekstrarafgang fyrirtækja með sama hætti og hærra mótframlag í lífeyrissjóð og lækka tekjur ríkissjóðs af tekjuskatti lögaðila því um sem nemur 70 milljónum kr. á ári. Meðalskattprósenta ellilífeyrisþega var tæp 23% við nýjustu álagningu tekjuskatts einstaklinga fyrir tekjuárið 2019, þ.e. 8,5% til ríkis og 14,44% til sveitarfélaga. Miðað við þær forsendur hefðu verið greiddir 0,7 milljarðar kr. í tekjuskatt til ríkis og 1,1 milljarður kr. til sveitarfélaga í núverandi kerfi af 7,6 milljarða kr. hærri greiðslum til lífeyrisþega. Þar sem tekjuskattskerfið er ólínulegt skiptir höfuðmáli hvernig hækkunin dreifist meðal lífeyrisþeganna. Vegna þess að stjórnvöld hafa engar upplýsingar um tekjudreifingu hópsins sem hefur verið með 8% mótframlag en fer nú í 11,5% er ekki hægt að áætla með vissu hver tekjuáhrif á ríkissjóð verða á ársgrundvelli í framtíðinni en gróflega má áætla að þau verði á bilinu 0,6–1,2 milljarðar kr. ef viðbótarfjárhæðirnar hefðu verið skattlagðar á árinu 2020.