Umræðan um opin landamæri

Nauðsynlegt er að færa lög um útlendinga í samræmi við alþjóðlega sáttmála og mannréttindarsáttmála um flóttamenn sem koma á eigin vegum til Íslands. Að elta það sem fasistar á norðurlöndum eru að gera mun eingöngu leiða til mannréttindarbrota, brota gegn alþjóðalögum og brotum gegn fólki sem kemur til Íslands í leit að vernd gegn hryllilegum aðstæðum í sínu heimalandi. Núverandi lög um útlendinga og þá sérstaklega flóttamenn eru orðin þannig að þau eru núna brot á alþjóðlegum sáttmálum sem Ísland hefur skrifað undir. Enda sett af fólki sem hefur ekkert annað en ranghugmyndir og hatur um útlendinga að markaði sínu og í þeirri umræðu sem þetta fólk hefur tekið á opinberum vettvangi. Fyrrverandi dómsmálaráðherra, Jón Gunnarsson var þar eitt versta dæmið sem komið hefur fram á Íslandi á síðustu áratugum og það sem hann gerði var ekkert annað en fasismi klæddur í jakkaföt. Þessu hefur núverandi dómsmálarherra haldið áfram með skömm og mannréttindarbrotum á flóttafólki sem kemur til Íslands á eigin vegum. Talað er um mikinn fjölda, samt þegar skjölin eru skoðuð. Þá sést að hérna er um að ræða innan við 10.000 manns, sem verður að teljast mjög lítið þegar í heiminum eru um 60 milljónir á flótta af ýmsum ástæðum. Þetta kemur ekki á óvart, enda er Ísland afskekkt land sem erfitt er að komast til og sjaldan sá staður sem flóttamenn vilja koma til en eru oft stöðvaðir á leið sinni til Kanada eða Bandaríkjanna þegar millilent er á Íslandi. Flóttamenn sitja því oft fastir á Íslandi og komast hvergi og er oft vísað frá Íslandi í kjölfarið. Sú hugmyndafræði sem dómsmálaráðuneyti Íslands sýnir af sér hérna er hugmyndafræði fasisma og slíkt er hvergi og á hvergi að vera ásættanlegt. Misnotkun íslenskra stjórnvalda á dyflinarreglugerðinni er eitthvað sem þarf að stöðva, enda er það þannig að þó eitthvað sé heimilt er það ekki skylda. Dómsmálaráðherra, þingmenn sjálfstæðisflokksins, þingmenn miðflokksins, þingmenn VG og fleiri hafa stöðugt farið með rangfærslur og lygar í umræðum um þennan málaflokk. Eingöngu til þess að ná sér í atkvæði með því að blása til hræðslu í þjóðfélaginu í garð flóttamanna. Þessi lagasetning ber þess merki að haldið sé áfram á þeirri ógæfuvegferð af hálfu íslenskra stjórnvalda. Þær breytingar sem eru boðaðar hérna auka ennþá á mannréttindarbrot íslenskra stjórnvalda gagnvart flóttafólki sem kemur til Íslands á eigin vegum. Slíkt getur ekki og á aldrei að vera samþykkt með neinum hætti. Íslensk stjórnvöld hafa sýnt fram á vilja til þess að ljúga til um þennan málaflokk og þetta hefur sést ítrekað á undanförnum árum. Þetta kemur núna fram í þessari lagasetningu og eldri lagasetningum. Lagasetningar byggðar á lygum og blekkingum eru ekki og geta aldrei verið góð lög til að fara eftir.

Það þykir í mínum augum vafamál hvers vegna dómsmálaráðherra vill herða þessa löggjöf frekar þegar hún virðist ekki eiga við í vissum tilvikum. Heilu hópunum er veitt flýtimeðferð eftir geðþótta yfirvalda með pennastriki á meðan öðrum er hent úr landi. Ber þar helst að nefna Afgani sem sendir voru úr landi og Úkraínu- og Venesúelamenn sem fengu flýtimeðferð. Einnig þykir mér einkennilegt að alltaf fái þeir flýtimeðferð sem búa í löndum þar sem Bandarísk stjórnvöld reka vopnaðar pólítískar hreyfingar lengst hægramegin á pólitíska rófinu, spurning hvort þar sé verið að þjónusta erlendar leyniþjónustur, flytja inn kjósendur eða hví verra skaða þjóðaröryggi með því að flytja inn svefnsellur í anda Gladio-verkefnis Norður-Atlantshafsbandalagsins. Hvernig sem því fer virðist herðing gegn almennum umsækjendum en losaraskapur gagnvart þessum útvöldu pólitísks eðlis og árás á hlutleysi flóttamannamóttöku á Íslandi.

Lagabreytingar sem skerða réttindi fólks sem sækir um vernd á Íslandi eru alltaf og verða alltaf í andstöðu við alþjóðlega sáttmála Sameinuðu Þjóðanna, Mannréttinda Sáttmála Evrópu og fleiri alþjóðlega samninga og sáttmála. Þessi öfga-hægri stefna í þessum málaflokki til þess að draga athyglina frá stórfelldri vanhæfni í sjálfstæðisflokknum og allri ríkisstjórninni er til háborinnar skammar og ætti ekki að líðast í íslenskum stjórnmálum. Ef fólk ræður ekki við það starf sem það hefur valið sér, þá ætti það að finna sér eitthvað annað að gera en ekki taka út vanhæfnina á varnarlausu fólki sem er að flýja ofsóknir morðóðra stjórnvalda í alræðisríkjum, þar sem mótmæli og að segja frá skoðunum sem eru stjórnvöldum eru alltaf dauðadómur eða ávísun á áreiti sem varir allt lífið. Síðan er allt fólki að sem er að flýja ýmis stríð sem eru núna í heiminum. Verndun mannlífs ætti að vera helsta markmið allra laga og það er ekki markmiðið hérna. Útlendingalög eins og þau eru í dag á Íslandi hafa það að markmiði að valda þjáningum og koma illa fram við fólk sem er nú þegar réttindalaust með öllu. Slíkt á aldrei að líða. Dómsmálaráðherra ætti að gera íslendingum þann greiða og segja sig frá embætti án tafar.