Áhrif af hækkunum á sköttum og gjöldum

Í OPCAT-úttekt umboðsmanns Alþingis á neyðarvistun Stuðla árið 2020 beindi umboðsmaður þeim tilmælum til félags- og barnamálaráðherra að taka lög og reglur sem gilda á þessu sviði til skoðunar og leggja til lagabreytingar til að styrkja réttarstöðu barna sem svipt eru frelsi og vistuð á heimilum eða stofnunum á vegum ríkisins. Umboðsmaður beindi jafnframt tilmælum til Barnaverndarstofu og Stuðla um að skilgreina með skýrum hætti hvaða athafnir og ákvarðanir teldust þvingun eða inngrip í friðhelgi einkalífs barns (OPCAT-úttekt á neyðarvistun Stuðla – Skýra þarf lagaheimild til þvingana, 18. maí 2020. Umboðsmaður Alþingis).

Í nýrri OPCAT-úttekt, sem birt var 19. desember 2024, ítrekaði umboðsmaður eldri tilmæli sem ekki hafði verið brugðist við með fullnægjandi hætti, þar á meðal um að börnum yrði tryggð almenn heilsufarsskoðun við komu á Stuðla (Ýmsu ábótavant er varðar aðbúnað og umgjörð starfseminnar á neyðarvistun Stuðla, 19. desember 2024. Umboðsmaður Alþingis).

Löggjöf á Norðurlöndum

Í öllum ríkjunum fjórum eru sérstök lagaákvæði um þvinganir eða önnur inngrip gagnvart börnum í tilteknum vistunarúrræðum samkvæmt barnaverndarlöggjöf. Í Danmörku mæla lög um ábyrgð fullorðinna gagnvart börnum og ungmennum í vistun (bekendtgørelse af lov om voksenansvar for anbragte børn og unge (voksenansvarsloven), LBK nr 1006 af 30/08/2024) fyrir um að leita skuli leiða til að ná fram sjálfviljugu samstarfi við barnið, gæta meðalhófs og beita vægari úrræðum ef þau nægja. Sambærileg grundvallarsjónarmið koma fram í finnskum barnaverndarlögum (barnskyddslag, 417/2007), norskum barnaverndarlögum (lov om barnevern (barnevernsloven), LOV-2021-06-18-97) og sænskum lögum um sérstök ákvæði um umönnun ungmenna (lag med särskilda bestämmelser om vård av unga, 1990:52). Reglurnar eru þó misjafnlega víðtækar og gildissvið valdheimildanna ræðst meðal annars af því hvaða vistunarúrræði á í hlut.

Fyrirkomulag búsetu utan heimilis fyrir börn með fötlun eða umfangsmiklar stuðningsþarfir er mismunandi milli landa. Í Finnlandi krefst búseta barns utan heimilis samþykkis forsjáraðila samkvæmt lögum um þjónustu við fatlað fólk (lag om funktionshinderservice, 675/2023). Séu skilyrði barnaverndarlaga um að taka barn í umsjá og vista utan heimilis hins vegar uppfyllt fer vistunin eftir þeim lögum. Í Svíþjóð geta börn sem falla undir lög um stuðning og þjónustu við tiltekna hópa fatlaðs fólks (lag om stöd och service till vissa funktionshindrade, 1993:387) búið á fósturheimili eða í húsnæði með sérstakri þjónustu. Slík úrræði eru veitt að beiðni barnsins eða lögmæts fyrirsvarsmanns þess með hliðsjón af aldri og hæfi barnsins en vistun án samþykkis getur grundvallast á barnaverndarlöggjöf séu skilyrði hennar uppfyllt.

Í Danmörku tekur löggjöf um málefni barna (bekendtgørelse af barnets lov, LBK nr 642 af 01/07/2026) bæði til stuðnings vegna skertrar færni og til vistunar barna utan heimilis. Vistun getur farið fram með samþykki eða án þess, að uppfylltum sérstökum skilyrðum laganna. Í Noregi er í lögum um heilbrigðis- og umönnunarþjónustu sveitarfélaga (lov om kommunale helse- og omsorgstjenester m.m. (helse- og omsorgstjenesteloven), LOV-2011-06-24-30) og reglugerð um heilbrigðis- og umönnunarstofnanir sveitarfélaga (forskrift om kommunal helse- og omsorgsinstitusjon, FOR-2011-12-16-1254) gert ráð fyrir svonefndu barnebolig, sólarhringsúrræði fyrir börn yngri en 18 ára sem þurfa að búa utan heimilis vegna þjónustuþarfar. Samkvæmt norskum barnaverndarlögum (lov om barnevern (barnevernsloven), LOV-2021-06-18-97) er jafnframt heimilt að taka yfir umsjá barns ef foreldrar tryggja ekki nauðsynlega meðferð og þjálfun fyrir barn sem er veikt, hefur skerta færni eða er sérstaklega hjálparþurfi.